واحد بازیابی CO₂ از بیوگاز

ارزیابی بازیافت CO2 برای یک سایت بیوگاز باید دقیقا مشخص کند که کدام جریان در دسترس است. بیوگاز خام و جریان غنی از CO2 که در طول ارتقاء جدا شده اند، ترکیبات و عملکردهای متفاوتی دارند. فن آوری ارتقاء تعیین می کند که چه مقدار متان، اکسیژن، آب و سایر مواد از خروجی CO2 پیروی می کند، همچنین فشار و الگوی جریان آن را تعیین می کند. این شرایط خروجی نقطه شروع برای بازیابی پایین دستی را تشکیل می دهد.

ارزیابی همچنین باید توضیح دهد که در هنگام ارتقاء راه اندازی، خاموش شدن یا ناراحتی چه اتفاقی می افتد. یک ترکیب متوسط ​​ممکن است دوره های کوتاهی از بارگیری متان یا آلاینده بالا را پنهان کند. ارتباط پایدار بین کنترل های ارتقاء و سیستم CO2 می تواند به تعیین زمان پذیرش گاز برای پردازش کمک کند.

تاریخچه مواد اولیه دایجستر به شناسایی آلاینده هایی که ارزش بررسی دارند کمک می کند. ترکیبات گوگرد و رطوبت موضوعات رایج ارزیابی هستند. سایر گونه های کمیاب به مواد اولیه اولیه و تیمار بالادست بستگی دارد. برنامه نمونه برداری باید منبع پیشنهادی را نشان دهد نه اینکه تحلیلی را از یک تاسیسات کشاورزی یا زباله غیرمرتبط به امانت بگیرد.

متان باقیمانده بر تعادل مواد و بحث مدیریت دریچه تأثیر می گذارد. مسیر محصول CO2 باید جداسازی متان و مقصد آن را در کنار سایر گازهای غیرقابل‌میعان در نظر بگیرد. درصد بالای CO2 اندازه گیری شده به خودی خود میزان انتشار قابل قبول، کیفیت محصول یا مناسب بودن مصرف مواد غذایی را ایجاد نمی کند.

مقاصد بالقوه ممکن است شامل عرضه مایعات صنعتی، بازار مواد غذایی یا نوشیدنی واجد شرایط خاص، یا سایر کاربردهای تعریف شده باشد. پذیرش مشتری باید زودتر بررسی شود زیرا برنامه تحلیلی، مدیریت محصول و مستندات را تعیین می کند. منشا بیولوژیکی توصیف می کند که کربن از کجا آمده است. جایگزین مشخصات محصول نمی شود.

شرح فرآیند ارتقا، تجزیه و تحلیل خروجی CO2، تاریخچه مواد اولیه، مشخصات جریان و نیازهای مشتری هدف را به ما ارائه دهید. سپس یک بحث امکان‌سنجی مفید می‌تواند نیازهای پیش تصفیه، فشرده‌سازی، خشک کردن، تصفیه و مایع‌سازی را همراه با سؤالات منبع حل نشده شناسایی کند. اولویت‌های عملیاتی سیستم بیومتان را در نظر بگیرید تا یک پروژه پایین‌دستی CO2 به جای محدود کردن محصول اصلی آن، از سایت کلی پشتیبانی کند.